Tarot Medytacyjny Poznaj siebie Dariusza Cecudy – recenzja, część III

awatar swiatPo omówieniu w pierwszej części wielkich arkanów, a w drugiej części kart dworskich – przyszła kolej na blotki. Otóż blotki w tej talii nawiązują po części do Ridera Waite’a, dając ich własną interpretację, po części zaś odchodzą od tego wzoru. Niektóre z nich są tylko abstrakcyjnym układem symboli żywiołów, inne uzupełniają ich kompozycję symbolem obrazkowym. Zdarzają się też na blotkach nawiązania do wielkich arkanów.

W sekwencji buław należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na trzy rodzaje symbolu żywiołu. Dwa z nich widzieliśmy już na kartach dworskich – na Giermku i Królu był jeden symbol, na Królowej i Rycerzu drugi, inny. Podstawowe znaczenie ma jednak symbol przedstawiony na Asie, nie występujący na żadnej z kart dworskich. Na Dwójce Buław pojawia się obok niego drugi.

Cecuda Buławy As i II

Ale różnicę między nimi charakteryzuje dopiero Czwórka Buław, na której widzimy dwa symbole jednego rodzaju i dwa drugiego rodzaju pomiędzy misą z owocami na dole i białym ptakiem podobnym do czapli na górze. Ponieważ te owoce wystąpiły już na Giermku Pentakli, więc można założyć, że dwie buławy tego rodzaju jak na Asie reprezentują kierunek ku żywiołowi ziemi, a dwie odmienne od nich – kierunek ku żywiołowi powietrza, choć czapla jako ptak wodny może mieć też odniesienie do żywiołu wody. Owoce symbolizują zakończenie cyklu realizacji, który może być ujęty za pomocą arystotelesowskiej koncepcji czterech przyczyn, w której przyczyna materialna, formalna, sprawcza i celowa reprezentują odpowiednio żywioły ziemi, powietrza, ognia i wody. Muszą się one ze sobą połączyć, żeby cały proces się dokonał.

Cecuda Buławy IIII

W innych przypadkach, gdy występują na jednej karcie te dwa i wyłącznie te dwa rodzaje buław, ta druga jest tylko jedna i jest przez to wyróżniona z całego ich zbioru o liczebności odpowiadającej numerowi blotki. Znaczenie tej wyróżnionej buławy można ustalić przez analogię do odpowiedniej blotki z talii Ridera Waite’a.

Cecuda Buławy VI

Na Szóstce Kijów u Waite’a jeden kij jest zwieńczony, podobnie jak trzymający go jeździec. W tarocie „Poznaj siebie” jedna buława jest właśnie tą inną i przeciwstawiona jest pięciu pozostałym. Komentarzem obrazkowym do tej karty jest pysk lwa. Kojarzy się on po pierwsze ze zdaniem z Apokalipsy odnoszącym się do Chrystusa: „zwyciężył lew z pokolenia Judy”, zwłaszcza że przystrojony wieńcem mężczyzna jest w oczywisty sposób zwycięzcą. Po drugie zaś – z wielkim arkanem XI Moc, który można rozumieć jako przełamanie barier skończoności – wszakże częstym motywem pojawiającym się na karcie Moc jest symbol nieskończoności, a zwycięstwo „lwa z pokolenia Judy” na tym właśnie polegało: przełamuje on bariery skończoności wyobrażone jako siedem pieczęci zapieczętowanej księgi.

Cecuda Buławy VII

Na Siódemce jest analogiczny przekład z Waite’a na Cecudę: mężczyzna z kijem naprzeciw sześciu kijów staje się tą odmienną buławą. Interpretacja idzie w kierunku maksymy: „gdzie sześciu się bije, tam siódmy korzysta”. Siódma buława ładuje się energią wyzwalającą się ze ścierania się ze sobą pozostałych. Widać tę energię w postaci niebieskawych smug. Widać też, że biały trzon siódmej buławy, bardziej energetyczny niż materialny, zbrukany jest jakby ich krwią. I stoi od nich wyżej o siedem schodków, podobnie zresztą jak sześć kijów na odnośnej karcie Waite’a jest niżej od tego siódmego.

Cecuda Buławy VIIII

Na Dziewiątce Buław, też trzymającej się wzoru z talii Waite’a, młodzieniec, który opiera się na jednym trzymanym oburącz kiju, przedstawiony jest jako lew patrzący na tę jedną, różną od pozostałych buławę. Czyli znowu lew dookreśla znaczenie karty – jak na Szóstce Buław.

Cecuda Buławy X

Natomiast na Dziesiątce mamy znacząca kombinację 9 + 1, z której wynika wyższa ranga tego drugiego symbolu, znanego z Królowej i Rycerza. Ta dziewiątka tworzy pęczek odwrócony głowicami w dół i połączony z tym jednym (różnym od nich) pętelką w formie ósemki, która sugeruje, że ten jeden wyróżniony sam równoważy pozostałych dziewięć, bo odpowiada mu górne kółko ósemki tego samego rozmiaru, co dolne kółko okalające pozostałe. Ta ósemka to też zapewne symbol nieskończoności jako połączenia obu przeciwstawnych stron Absolutu. Sama kombinacja 1 + 9 znana jest z teologii jako jeden Bóg i dziewięć chórów anielskich w koncepcji Dionizego Pseudo-Areopagity. Ten pęczek czarnych buław kojarzy się też, oczywiście, z dziesięcioma buławami, które taszczy mężczyzna na karcie Dziesięć Kijów z talii Ridera Waite’a. Oznaczałoby to, że zmiana w talii „Poznaj siebie” polega w tym wypadku na tym, że to właśnie ten człowiek sam jest owym dziesiątym kijem różnym od pozostałych, więc taszczy ich już tylko dziewięć.

Cecuda Buławy VIII

Znaczenie buławy trzeciego rodzaju wynika głównie z tego, jak przedstawionych zostało osiem takich buław na Ósemce. Ta karta też nawiązuje do Waite’a, ale skomentowana została przez odniesienie jej do wielkiego arkanu Koło Fortuny. Można bowiem pytać, jaka właściwie siła porusza tych osiem równolegle lecących kijów czy też buław? I Dariusz Cecuda odpowiada w tym sensie, że to, co się dzieje na mocy przeznaczenia, dokonuje się poniekąd „samo”, a w każdym razie bez konieczności własnego działania ze strony tego, kogo to przeznaczenie dotyczy.

Poza Ósemką ta buława trzeciego rodzaju występuje jedynie na Piątce Buław, gdzie to właśnie ona jest wyróżniona, gdyż oprócz niej są jeszcze dwie buławy pierwszego i dwie drugiego rodzaju, toczące (pierwsze z drugimi) bój – zwycięski dla tych pierwszych. Znowu widoczne jest na tej karcie nawiązanie do Waite’a., u którego na Piątce Kijów toczy się walka na kije.

Cecuda Buławy V

Podniesiony wysoko w górę kij pierwszego z lewej młodzieńca został zinterpretowany przez Dariusza Cecudę jako ten wyjątkowy kij trzeciego rodzaju. A walka określona została jako walka dwóch na dwóch, w której ten piąty po lewej stronie karty nie bierze udziału, nie należy do żadnej z walczących stron. Na Piątce pobiły się więc dwie pary buław z czwórki, czyli – zgodnie z przedstawioną wyżej interpretacją – materialistyczny kierunek ku owocom ziemi z idealistycznym wzlotem w rejony duchowe. Piąta buława łączy w sobie oba kierunki, zgodnie z zasadą „żeby wstąpić, trzeba wstąpić”, której symbolem jest wąż owinięty wokół jej dolnej części – podnosząca się w górę energia kundalini. Rzuca to nowe światło na Ósemkę Buław, której osiem lecących w zwartym szyku buław można też interpretować jako zasilanie subtelną energią, uaktywnianą na wyższym poziomie rozwoju duchowego i pozwalającą na działanie sprawcze w świecie z wyższego poziomu, poniekąd mocą samego postulatu.

Na Trójce z kolei są trzy takie same symbole jak na Asie i wyróżnia się ona z całej sekwencji buław właśnie przez to, że nie ma na niej zróżnicowania symbolu. I tutaj widać nawiązanie do Trójki Kijów z talii Ridera Waite’a i jej interpretację, podkreślającą podział trójki na 1 + 2 przez podział tła w górnej części karty na część czarną z jedną buławą i część ognistą z dwiema buławami.

Cecuda Buławy III

Ale dalszy ciąg interpretacji wydaje się już być bez związku z kartą Waite’a. Interpretacja ta wyraża się w odwróceniu sekwencji kolorów po lewej i prawej stronie karty. Po lewej stronie na dole jest czerwień ognia, w środku biel szaty, a na górze czerń. Po prawej stronie ogień jest na górze, niżej biały drapieżnik z rodziny kotowatych, a na samym dole – czerń. Symboliczny związek lwa z żywiołem ognia sugeruje, że ten biały drapieżnik wyłonił się z ognia i jest transformacją lwa, złagodzoną, uczłowieczoną postacią ognistej energii. Procesowi wybielenia towarzyszy jednak powstawanie strefy czerni, cienia. Tak więc człowieczeństwo tworzy się wraz z dualizmem jasności i ciemności, dobra i zła. W świecie zwierzęcym tego dualizmu jeszcze nie ma. Rozmieszczenie buław jest takie, że postać w białej szacie stoi pomiędzy pierwszą a drugą, licząc od lewej, a białe zwierzę – pomiędzy drugą a trzecią. Można to interpretować tak, że pierwsza jest ludzka, trzecia zwierzęca, a środkowa reprezentuje przechodzenie od zwierzęcości do człowieczeństwa. Karta sugeruje, że człowiek jako wybielone dzikie zwierze jest wybielony tylko po wierzchu, ma tylko białą wierzchnią szatę. Ale przynajmniej dostrzega różnicę między czernią a bielą. Patrząc na tę lewą buławę na czarnym tle, uświadamia sobie być może czerń własnego wnętrza (pod przykrywką białej szaty) i powinność wybielenia swojej ciemnej buławy. Warto zauważyć, że z tej czerni tła po lewej stronie przebija zarys łuku sklepienia bramy jakiejś budowli. Ta czerń jest więc odniesiona do ludzkiego świata. Wybielone buławy zobaczymy na następnej karcie – na Czwórce Buław. A biel zwierzęcia i szaty przybierze tam postać białej czapli, która jednak ma czarne końce skrzydeł, co w kontekście powyższej analizy jest, oczywiście, znaczące.

Cdn.

Reklamy

2 comments

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s