Tarot Droga Barbary Marzeny Mirewicz-Czumaczenko – recenzja, część V

awatar swiatBlotki w Tarocie Droga, które zacząłem komentować w IV części recenzji, zaciekawiły mnie na tyle, że postanowiłem zająć się nimi bardziej systematycznie. Blotki w ogóle mnie interesują w aspekcie systemowym, zakodowanym w sposobie rozmieszczenia symboli żywiołów na poszczególnych z nich. Żeby poznać znaczenia poszczególnych blotek należy zawartą w nich informację odkodować, albo intuicyjnie, albo poprzez medytację, albo metodą intelektualną, która mi osobiście najbardziej pasuje. Nie należy przy tym udawać, że znaczenia blotek są w różnych taliach takie same. Widoczne od razu różnice w tym względzie pomiędzy rozmaitymi taliami skłaniają do wniosku, że zakodowane są w nich różne znaczenia. Nasuwa się więc pytanie, który system kodów jest najlepszy? Czy może ten z Tarota Marsylskiego, czy też na przykład ten, który została zaprezentowany w Tarocie Droga? W tym celu należy jednak rozszyfrować każdy odrębny system blotek. Kontynuuje więc dzieło interpretowania blotek w tej talii tarota, tym razem omawiając całą sekwencję w ramach jednego z żywiołów. Na pierwszy ogień poszły pentakle.

Czumaczenko As PentakliAs Pentakli różni się od innych asów tym, że symbol żywiołu jest na nim umieszczony nie centralnie, ale na samej górze. Nasuwa się w związku z tym refleksja, że rzeczy można porównywać ze sobą pod kątem, która stoi wyżej, a która niżej, która jest nadrzędna, a która podporządkowana, która ma wyższą, a która niższą wartość. Zwłaszcza pieniądz jako jedno ze znaczeń pentakli jest miarą wartości, pozwalającą porównywać wszystko ze wszystkim, nawet ludzi, skoro jeden jest w stanie kupić więcej od drugiego, albo jednego można kupić za większe, a drugiego za mniejsze pieniądze. Pieniądz przekłada się też na władzę – kto ma pieniądze, ma szerszy zakres władzy, ba, nawet staje się bardziej atrakcyjny seksualnie. As Pentakli z symbolem żywiołu na samej górze zdaje się więc mówić, że pieniądz rządzi światem. Skoro zaś jedno rządzi, to drugie musi być podporządkowane, żeby strona rządząca miała czym rządzić.

Dlatego na Dwójce Pentakli przedstawione jest bezpośrednie podporządkowanie jednego drugiemu – w taki sposób, że jeden pentakl jest umieszczony bezpośrednio nad drugim. Omawiałem już tę kartę w ramach sekwencji dwójek, interpretując ją jako stosunek pana i niewolnika wyłaniający się z walki, w której jeden wygrał, a drugi przegrał. Zauważyć przy tym należy, że oba pentakle znajdują się w górnej części karty, a jej dolna cześć jest pusta. Zapowiada to dalszy rozwój sekwencji pentaklowych blotek jak ruch w dół.

Czumaczenko 2-4 Pentakle

Istotnie, przechodząc od Dwójki do Trójki, stwierdzamy, że grupa pentakli znajduje się tej karcie trochę niżej niż na Dwójce. Ale istota rzeczy polega na tym, że rozluźnia się tu stosunek zależności – w tym sensie, że wprawdzie mamy tu trzy elementy, z których jeden jest najwyżej, drugi niżej od niego, a trzeci najniżej, ale żaden nie z nich nie jest bezpośrednio nad drugim ani pod drugim, przez co określenie ich pozycji wymaga zastosowania pewnego zewnętrznego wobec nich wszystkich punktu odniesienia, którym są ramy karty. Tu już nikt nie jest bezpośrednio dla nikogo podwładnym albo szefem, ale można zauważyć, że ich „pozycja społeczna” nie jest równa. Licząc od prawej strony, pierwszy należy do „klasy wyższej”, drugi do „klasy średniej”, a trzeci – do „klasy niższej”. Taka „klasowa nierówność” jest, oczywiście, źródłem napięć, które wytwarzają się na dole w postaci poczucia niesprawiedliwości tego porządku i idei, że wszyscy ludzie są lub powinni być równi (wobec Boga, wobec prawa, z natury itp.). Dlatego na kolejnej blotce, na Czwórce Pentakli, trzy pentakle z poprzedniej karty ustawione są już w jednym rzędzie, ale za to niżej, czyli na zasadzie „równania w dół”. Czwarty pentakl jest na samym dole, pokazując, że każda „demokracja” kogoś wyłącza (demokracja Ateńska niewolników, polska demokracja szlachecka chłopów i mieszczan, współczesne demokracje kiedyś wyłączały kobiety, obecnie np. imigrantów, amerykańska demokracja dyskryminowała ludność czarnoskórą itd.). Dzięki temu dolnemu elementowi satysfakcja z równości może być oparta na tym, że ta równość nie jest równością na samym dnie. Ale i tak na tej Czwórce grupa pentakli znalazła się bardzo nisko i dlatego dalszy rozwój tej sekwencji blotek będzie polegał na ekspansji w górę.

Istotnie, na Piątce Pentakli jest już znacznie więcej poziomów w porównaniu z demokratycznym spłaszczeniem na Czwórce. Przykład najwyższego pentakla spowodował najwyraźniej aspiracje do „wybicia się” w drugim od góry pentaklu, który, jak się wydaje, opuścił swoje poprzednie miejsce na poziomie drugim od dołu. Przedstawione jest to w taki sposób, że ten pentakl nie tylko poszedł w górę, ale też przesunął się trochę w lewo i nie jest już dokładnie na środku. Cały układ jest więc dynamiczny i przedstawia się w sposób nieco chaotyczny.

Czumaczenko 5-7 Pentakli

Dlatego na kolejnej karcie mamy dla odmiany uporządkowaną strukturę w postaci „piramidy społecznej”, w której „klasa niższa” jest najliczebniejsza, „klasa wyższa” najmniej liczna, a „klasa średnia” zajmuję pod tym względem pozycję pośrednią. Z kolei Siódemka Pentakli pokazuje strukturę polityczną rozwarstwionego ekonomicznie, rozwiniętego społeczeństwa w postaci systemu dwupartyjnego (lewa i prawa kolumna, czyli lewica i prawica) i odpowiadający trzem górnym pentaklom trójpodział władzy na wykonawczą i ustawodawczą po obu stronach oraz sądowniczą w środku i trochę wyżej od nich. Zakładam, że wszyscy wiedzą, jak ten system funkcjonuje i jak mają się partie polityczne do sprawowania władzy. Karta ta ma w szczególności duży pusty obszar na górze, toteż dalszy rozwój sekwencji pójdzie zasadniczo w kierunku równomiernego wypełnienia całej karty, którego ostateczna postać widoczna jest na Dziesiątce Pentakli.

Czumaczenko 8-10 Pentakli

Z tego punktu widzenia Ósemka Pentakli jest Dziesiątką z brakującym poziomem drugim od góry. Ten brakujący poziom jest cezurą oddzielającą na Ósemce Pentakli jeden najwyższy pentakl od siedmiu pozostałych., a to znaczy, że ósemka jest tu przedstawiona jako 1 + 7, czyli tak, jak na wielkim arkanie 17 Gwiazda, na której jest jedna wielka gwiazda w otoczeniu siedmiu małych. Z kolei w grupie tych siedmiu jedna jest centralna, a pozostałe tworzą sześciokąt wokół niej, co wyraża siódemkę jako 6 + 1.

Czumaczenko 8 odwróconaCiekawe też, że po odwróceniu tej karty ukazuje się nam widok drzewa sefirotycznego z sefirą Malkut na dole, Jesod powyżej, Hod i Necach na trzecim od dołu poziomie, Tiferet w środku na czwartym poziomie, Gewurą i Hesed na poziomie piątym i pseudosefirą Daat na poziomie najwyższym, ponieważ trzech najwyższych sefir (Keter, Chochmy i Biny) tu nie ma – powinna się jakby na nie roztroić pseudosefira Daat (i sama przy tym zniknąć). W tym kontekście Dziesiątka Pentakli, w której pentakle rozmieszczone są tak, że dla ich rozmieszczenia nie ma znaczenia, czy oglądamy je normalnie, czy w pozycji odwróconej, może być potraktowana jako kombinacja 3 + 7, co odpowiada ujęciu dziesięciu sefir w kabale chrześcijańskiej jako Trójcy Świętej (Keter, Chochma, Bina) i siedmiu Duchów Bożych z Apokalipsy (pozostałe sefiry). Wówczas różnica między Ósemką a Dziesiątką Pentakli jest tylko taka, że na Ósemce Trójca jest założona jako Jeden Bóg, a na Dziesiątce liczone są osobno wszystkie trzy jego aspekty.

Wyjaśnienie całego tego układu dał Jakob Böhme, który odróżnia wiecznego Boga, konstytuującego się jako Trójca poza naturą i stworzeniem, od siedmiu Duchów Bożych, czy też siedmiu postaci wiecznej natury, powstających przez rozdzielanie się Jedności w Trójcy na siedem przy wypowiadaniu Słowa. Z kolei Dziewiątka Pentakli przeciwstawia się tej harmonicznej strukturze rzeczywistości, przedstawionej na Dziesiątce, przez radykalne oddzielenie dziewiątego pentakla umieszczonego na samej górze (i to z przekroczeniem ramki, co wskazuje na transcendencję) od ośmiu pozostałych, zepchniętych na dół i z luką w górnym rzędzie, sugerującą niekompletność tego dolnego układu. Pozycja najwyższego pentakla nawiązuje do Asa Pentakli, a całość wyraża radykalny monoteizm, oparty na transcendencji Boga i jego całkowitym oddzieleniu od stworzenia, choć zarazem ten Bóg jest uznawany za absolutną moc panującą nad światem. W sensie społecznym jest to odpowiednik totalitaryzmu, w szczególności w jego wariancie teokratycznym. W tym układzie karta ta może być przeciwstawiona Siódemce Pentakli, ukazującej system rozwiniętej demokracji. Dobrze, że ta totalitarna karta nie jest zakończeniem całej sekwencji. Natomiast o strukturze przedstawionej na Ósemce i Dziesiątce można powiedzieć, że nie jest ona jak dotąd znana jako model jakiegoś systemu społeczno-politycznego. Ma ona raczej charakter struktury ezoterycznej, rozpoznawanej w rzeczywistości przez kabalistów, ale nieznanej szerszemu ogółowi.

Komentarze Barbary Zawady (19 marca 2014 wieczorem):

Barbara ZawadaIX pentakli (rozwijając myśl Światosława o totalitaryzmie opartym na skrajnym monoteizmie): widzę tu kult jednostki przez uszeregowaną grupę zajmującą dół karty. Może to być w sensie ekonomiczno-społecznym kult pieniądza czy też wyznawanie jedynej, najlepszej formy sprawowania władzy (demokracja), czy też lansowany przez media i „elity” obraz życia: kupuj, konsumuj i przyjmuj bezkrytycznie to, co ci serwujemy. Oczywiście, odnosi się to również do zdogmatyzowanej religii, gdzie mamy obraz wyznawców/czcicieli i pasterza/bóstwa. Karta obejmuje swym znaczeniem całą sferę ziemskich idei, które można wylansować i sprzedać. Kupującymi są nieświadomi, mało wyrobieni, bezkrytyczni, ustawieni pod sznurek ludzie, wychowywani i edukowani od dziecka na szeregowych członków systemu.

 

Cdn.

Reklamy

5 comments

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s