Tarot Droga Barbary Marzeny Mirewicz-Czumaczenko – recenzja, część IV

awatar swiatWprawdzie w części III recenzji, kończąc interpretację wielkich arkanów Tarota Droga stwierdziłem, że blotek można nie komentować, ale jednak pokuszę się o pewien przykładowy komentarz, ponieważ zauważyłem w przedstawieniu tych blotek wiele bardzo ciekawych rzeczy, a w szczególności niezwykle interesującą zasadę ukazania ruchu energii za pomocą numerologii w kombinacji z czterema żywiołami. Co ciekawsze, w tych kombinacjach nie ma żadnego prostego schematyzmu, żadnego dążenia do symetrii i przy oglądaniu poszczególnych blotek Tarota Droga sposób rozmieszczenia na nich wizerunków symboli (w liczbie odpowiadającej numerowi blotki) jest przeważnie niespodziewany, zaskakujący.

Graficzne przedstawienie pierwszych czterech liczb w żywiole ognia, czyli buław, pozwala w sposób pojęciowy scharakteryzować występujący w tej sekwencji ruch energii. As Buław reprezentuje pierwotną jedność jako punkt wyjścia. Na Dwójce Buław pokazane jest, że następnie ta jedność rozszczepia się na dwa elementy. Z kolei na Trójce Buław te dwa elementy – powstałe w rezultacie rozszczepienia pierwotnej jedności – kierują się ku sobie, w wyniku czego powstaje coś trzeciego jako nowa jedność, mianowicie oddzielający się od nich rezultat ich połączenia.

Czumaczenko Buławy

Przy bardziej konkretnej interpretacji może to być na przykład mężczyzna i kobieta jako rezultat rozszczepienia człowieczeństwa na człowieczeństwo rodzaju męskiego i rodzaju żeńskiego oraz ich dziecko, którego płeć w tym układzie jest nieistotna, można je więc potraktować jako rodzaj nijaki, podobnie jak Asa. Na Trójce Buław dwie dolne buławy są więc modyfikacją Dwójki Buław, a ta trzecia na górze jest restytucją Asa Buław.

Czumaczenko 4 BuławyPrzy takiej biologicznej interpretacji łatwo można uchwycić różnicę, która będzie istotna przy przejściu do Czwórki Buław – różnicę między jednostką (indywiduum, osobnikiem) a rodzajem (reprodukującą się na zasadzie rozdzielnopłciowej populacją). Na Asie Buław ta różnica jeszcze się nie zaznaczyła, natomiast na Trójce Buław są trzy odrębne jednostki, ale tworzące jeden dynamiczny układ, pokazujący, w jaki sposób reprodukuje się rodzaj. Układ ten jest jednak niepełny, gdyż proces rodzaju nie może się kończyć na dziecku. To dziecko również musi się rozmnażać, a to znaczy stać się nową parą rodziców. Dopiero, kiedy z jednej pary powstaje nowa para – itd. w nieskończoność – układ jest domknięty i w swej dynamice statyczny, gdyż jest to jeden powtarzający się wciąż na nowo cykl. I właśnie taki zamknięty obieg energii pokazany jest na Czwórce Buław.

Rozpatrując z tego punktu widzenia te same numery blotek w innych żywiołach, możemy zauważyć, że As Pentakli jest od razu założony jako nowa jednostka w ramach układu trójkowego, czyli jako odpowiednik górnej buławy z Trójki Buław. Co więcej, ten as jest związany – za sprawą symboliki – z wielkim arkanem XX Zmartwychwstanie i tym, w jaki sposób go zinterpretowałem. Gdyby to „pentagramowe” dziecko ze Zmartwychwstania wpisać w okrąg, byłoby ono pentaklem, Asem Pentakli (jak wiadomo, pentagram jest kojarzony często z postacią ludzką w rozkroku, z wyciągniętymi w bok ramionami i głową na środku). Natomiast układ mężczyzna-kobieta-dziecko, jak również trójkąt, na którego tle przedstawione jest dziecko, oraz strzałka jako wektor to struktura w pełni odpowiadające charakterowi Trójki Buław.

Czumaczenko As Pentakli

Rozpatrując pod tym kątem dwójki w innych żywiołach, zauważymy, że na żadnej z nich nie pojawia się motyw rozszczepienia z Dwójki Buław, lecz ukazywane są inne aspekty. Dwójka Mieczy, na której te miecze zwrócone są w przeciwnych kierunkach, prezentuje przeciwstawność, walkę między dwoma elementami. Z kolei na Dwójce Pentakli jeden pentakl jest wyżej a drugi niżej, jeden panuje, drugi jest podporządkowany. I wreszcie Dwa Kielichy mają układ zacierający przeciwstawność w obrębie elementów, są to raczej dwie osoby w bliskim partnerskim związku niż przeciwnicy lub strony relacji, w której jedna jest nadrzędna a druga podrzędna. Dwójki w kolejnych żywiołach tworzą sekwencję dynamiczną: początkiem jest rozszczepienie pierwotnej jedności (Dwójka Buław), końcem restytuowanie tej jedności w wyższej postaci, w której występuje nie tylko jedność, ale i różnica stron (Dwójka Kielichów), a środkiem walka między stronami (Dwójka Mieczy) oraz jej rezultat wyłaniający z tego, że jedna wygrała, a druga przegrała – stosunek panowania i podległości (Dwójka Pentakli).

Czumaczenko Dwójki

Jak dotąd wszystko okazuje się spójne i w elementarny sposób oczywiste. Mam nadzieję, że cała reszta też okaże się logiczna, choć z natury rzeczy pewnie bardziej skomplikowana.

Cdn.

4 comments

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s